وقتی همه با هم تلفن همراه را می پرستیم!!!

چندین سال قبل از تولد من، زمانی که تکنولوژی ارتباطات به صورت تلفن، عمر زیادی در ایران نداشت و فقط تعدادی از مردم تلفن ثابت داشتند. آن زمان هم زنان و مردان و کودکانی زندگی می کردند با ویژگی هایی مشابه ما! مرد یک خانواده به جبهه می رفت و همسر و فرزندانش، تنها در خانه، روزها و شبها به یادش و بی خبر منتظر می ماندند. اما اینبار تلفن ثابت باعث شده بود تا بنا به وعده ای هر هفته تماسی برقرار شود.حالا حساب کنید روزی خطوط تلفن خراب است و زن در خانه همسایه(که تلفن ثابت دارند!) منتظر تماس تلفن است. ولی خطوط خراب است و ارتباطی برقرار نمی شود. بعد از آن همسر منتظر و نگران به خانه برمیگردد...

چندین سال پس از تولد من زمانی که وسایل ارتباطات الکترونیکی آنقدر افزایش پیدا می‌کند که هر نفر حداقل یک تلفن همراه دارد! زمانی که یکی از اعضای خانواده برای انجام کاری بیرون از خانه می رود و پنج دقیقه از زمان برگشتش بیشتر می شود، اینسوی خانواده کسی گوشی را بر میدارد و پس از تماس تلفنی: کجایی؟ چرا دیر کردی؟ تو به من قول دادی و ....

این هم یک سیر تکاملی خیلی سریع از پیشرفت ارتباطات!هدفم صرفا مقایسه زمانها بود!

براستی که انسانهای امروز از نظر احساسات درونی و عواطف، غریزه و هیجانات و ... با انسانهای صد سال پیش تفاوتی ندارند! اما آن زمان چگونه ماهها بی خبری از عزیزانشان را تحمل می کردند؟ وقتی دلتنگ هم میشدند سر سجاده نماز می نشستند و از طریق خدایشان با هم از فرسنگها راه ارتباط می گرفتند و دلشان آرام میشد...

وقتی زمان بازگشت یک مسافر یا رزمنده یا تماس تلفنی اش دیرتر از موعد می شد واکنش طرف مقابلش چه بود؟ توکل به خدا و صبر و سپردن عزیزش به خدا، اگر چاشنی دلهره و فشار را هم بهش اضافه کنیم جای دوری نرفته ایم. آن وقت بود که به علت آن صبر و توکل به وقت دیدارِ به سلامت عزیزشان حقیقتاً خدا را شکر میگفتند و اگر با ابتلا به بیماری و یا مرگ عزیزشان دیدار می کردند پس از گله و شکایت از خدا از او صبر میخواستند(همه اش معامله با خدا بود)

و اما امروز زمانی که عزیز کسی دور باشد عمدتاً با تماس های مکر حال او را جویا می شویم و اگر چنانچه تلفن همراه طرف مقابل خاموش و یا بی آنتن شود اولین واکنش تماس گیرنده ممکن است این باشد که چرا گوشی آنتن ندارد؟ چرا تلفنش را شارژ نکرده که خاموش شده است و .... ای .. سر به هوا(مودبانه اش را گفتم!)تازه زمانی هم که تماس برقرار شود پس از احوالپرسی مختصر جویای حال تلفن همراهش می شویم.

آن روزها بدون این ارتباطات فقط الکترونیکی دروغ کمتر بود. مهر و محبت نه تصنعی بود و نه خیالی و نه از روی فخر فروشی. آن روزها چون همه حرف ها رو در رو گفته می شد صداقت بیشتر داشت و هر کس به حرفهایی که میزد متعهد بود!

این روزها ممکن است جایی باشی و به دروغ پشت تلفن جای دیگر را اعلام کنی! این روزها ممکن است با پیامک حال هم را بپرسیم، گاهی ممکن است جوابی نگیریم و گاهی هم جوابی از ته دل نخواهیم گرفت!

این روزها آنقدر پشت اینترنت و ایمیل و پیامک و تلفن همراه گم شده ایم که گاهی در صورت ارتباط رو در رو با دیگران مات و مبهوت به هم می نگریم، گویا آدم های امروز پشت تلفن و پیامک همدیگر را بیشتر دوست دارند تا خود واقعیشان را... این روزها خیلی زود خبرها، شایعات و حتی تهمتها خیلی زود با فشردن چند کلید و نهایتا کلید ارسال به همه فامیل و همه نقاط ایران پخش می شود...

پی نوشت.........................................................................................................

- زمانی تصمیم گرفتم مقایسه ها را بنویسم که گزارشی توی تلویزیون پخش شد و درآمد 14 روز تعطیلات عید شرکت ایرانسل و همراه اول به ترتیب 90 و 60 میلیارد تومان بوده است. این در آمد از هزینه ایست که ما خواسته یا نخواسته، اجیار یا علاقه و یا فخرفروشی صرف ارسال پیامک و ... می کنیم!!! جالب اینجاست که بیشترین تبلیغات تلویزیون هم مربوط به همین شرکت هاست!

- خیلی بدبینانه به این وسیله نگاه کردم! اما حقیقت هم خیلی دلپیذیر نخواهد بود! درست است که جهان وارد عصر تازه ای شده و اهمیت یافتن اطلاعات تنها نماد و گزاره شک ناپذیر آن است، اما گاه برخی از ما راه را بیراه می رویم و آنچنان که باید از این ظرفیت استفاده درست نمی کنیم!فضای اینترنت هم که جای خود دارد...

- اگر روزانه ظرفی برای باقیمانده آب وضویمان تعبیه کنیم خواهیم دید که چقدر برای گلدان ها و باغچه ها مناسب و کم هزینه است!

/ 1 نظر / 22 بازدید
آهو

احسنت چه مقایسه ی صحیحی