شناسایی یک راز

آن روز ها که کودکی بیش نبودم ! زحماتت را به خوبی درک نمی کردم ، تحمل درد و رنجت را نمی دیدم ، تنها به فکر بازی و شادی کودکانه ی خود بودم ، اما تو همیشه حواست به بچه ها بود ، یادم نمی رود ساعتهایی که برای درس ریاضی دبستانمان می گذراندی و با حوصله نکته به نکته ی تمرینها را برایمان بررسی می کردی ، در حالی که سالها از درس خواندنت می گذشت . چگونه ؟! آیا مهربانی و عشق به فرزندانت باعث می شد تو در در اعماق ذهنت کنکاش کنی و آنچه در روزگاران قدیم آموختی ، رو کنی ؟ آیا جز این است که در کارت چیزی می دیدی که تو را تشویق می کرد؟ و من درک نکردم ...

 

                       

                                                                                           ادامه دارد...

/ 1 نظر / 24 بازدید
یاسین

واقعا حالا قدر زحمت های معلمامونو می فهمیم. نوشته خیلی زیبایی بود . ممنون که به ما سر زدین